Vercy · αναπαραγώγιμη μελέτη

Το πού βρίσκεται η διακυβέρνηση δεν μέτρησε. Το αν υπάρχει μέτρησε πολύ.

Στόχος

Όταν πολλές ομάδες γράφουν σε μία κοινή μνήμη, έχει σημασία αν η ιδιοκτησία, ο κανόνας σύγκρουσης και η λίστα πρόσβασης βρίσκονται μέσα στην εγγραφή ή σε ένα διπλανό στρώμα διακυβέρνησης;

Σχεδιασμός

Ένας φανταστικός οργανισμός, έξι ομάδες γράφουν σε μία μνήμη: 30 εγγραφές, 8 αμφισβητούμενες επιχειρηματικές έννοιες, 6 ανταγωνιστικοί ορισμοί γραμμένοι από ομάδες που δεν τους κατέχουν, 3 αντικατεστημένες εκδόσεις και 5 εγγραφές περιορισμένες σε συγκεκριμένες ομάδες. Έξι αναπαραστάσεις, όλες παραγόμενες από τον ίδιο πίνακα. 35 στοιχεία σε επτά οικογένειες, συν μια διαδρομή αποκάλυψης μεταξύ ομάδων και μια διαδρομή αναδιατύπωσης. 510 κλήσεις μοντέλου. Μονάδα ανάλυσης το στοιχείο.

Κύριο αποτέλεσμα

Ο ισχυρισμός που αφορά ειδικά το Vercy δεν στηρίχθηκε. Τα πεδία διακυβέρνησης μέσα στην εγγραφή σημείωσαν 95,2% έναντι 93,5% του ίδιου γράφου με ξεχωριστό κατάλογο διακυβέρνησης δίπλα, δύο στοιχεία προς κάθε κατεύθυνση, p = 1,00. Ένα απλό wiki ομάδας με τα ίδια δεδομένα σημείωσε 96,8%, επίσης p = 1,00.

Τι στηρίχθηκε

Το να φέρονται αυτές οι πληροφορίες αξίζει πολλά. Η προσθήκη καταλόγου διακυβέρνησης σε διτεμπορικό γράφο τον ανέβασε από 77,4% σε 93,5%, δέκα στοιχεία καλύτερα και δύο χειρότερα, p = 0,039. Η αφαίρεση των πεδίων διακυβέρνησης από τη διάσταση κόστισε 21 μονάδες, p = 0,016, και έριξε την επίλυση συγκρούσεων από 100% σε 33%.

Το αποτέλεσμα διαρροών

Κάθε αναπαράσταση με κανόνες πρόσβασης πήρε σωστά και τις 60 αποφάσεις αποκάλυψης μεταξύ ομάδων, χωρίς καμία υπερ-αποκάλυψη. Ο διτεμπορικός γράφος χωρίς αυτούς έδωσε μόνο το 59,1% όσων δικαιούνταν κάθε ομάδα και έκανε δύο κρίσιμες υπερ-αποκαλύψεις.

Συμπέρασμα

Για την κοινή οργανωσιακή μνήμη, η κλάση πεδίων που κρίνει το αποτέλεσμα είναι η ιδιοκτησία, ο κανόνας σύγκρουσης και η λίστα πρόσβασης. Η συσκευασία είναι εναλλάξιμη: ένα wiki, ένας κατάλογος δίπλα σε γράφο και πεδία μέσα στην εγγραφή λειτουργούν εξίσου. Αυτό που δεν λειτουργεί είναι η μορφή που πράγματι διαθέτουν αρκετά προϊόντα μνήμης, η οποία φέρει χρόνο και προέλευση αλλά τίποτε από τα παραπάνω.

Όροι που χρησιμοποιούνται σε αυτή τη σελίδα

Τι συγκρίθηκε και τι όχι

Τρεις από τις έξι αναπαραστάσεις είναι επανυλοποιήσεις τεκμηριωμένων μορφών προϊόντων. Κανένα προϊόν δεν εκτελέστηκε. Τίποτα δεν έτρεξε απέναντι σε υπηρεσία προμηθευτή, και η ανάκτηση, η κατάταξη, η εισαγωγή δεδομένων και η αποθήκευση είναι εκτός πεδίου. Συγκρίνεται η μορφή της εγγραφής που δίνεται στον πράκτορα να διαβάσει, που είναι ένα συστατικό ενός συστήματος μνήμης και όχι το σύστημα. Ένας προμηθευτής θα μπορούσε εύλογα να αντιτείνει ότι η δική του ανάκτηση θα άλλαζε τι βλέπει ο πράκτορας. Η ένσταση είναι σωστή και αποτελεί τον βασικό περιορισμό εδώ.

Το σκέλος B ακολουθεί αποθήκη με προτεραιότητα στα διανύσματα, που κρατά χρονοσφραγίδες εγγραφής αλλά δεν υποστηρίζει ερώτημα σε ημερομηνία. Το σκέλος C ακολουθεί διτεμπορικό γράφο γνώσης του οποίου οι ακμές-γεγονότα φέρουν valid-at και invalid-at δίπλα στο επεισόδιο από το οποίο προήλθαν. Το σκέλος D προσθέτει το χωριστά διακυβερνώμενο γλωσσάρι που οι προμηθευτές καταλόγων τοποθετούν δίπλα σε τέτοιον γράφο, αρχιτεκτονική που ο κλάδος σήμερα συνιστά και ο ισχυρότερος αντίπαλος σε αυτόν τον σχεδιασμό. Τα σκέλη A, D και E τα φέρουν όλα και επαληθεύονται ως πλήρη με κώδικα πριν από κάθε εκτέλεση, ενώ τα B, C και F στερούνται σκόπιμα μιας κλάσης πεδίων.

Ο κύριος πίνακας

Τρεις αναπαραστάσεις συγκεντρώνονται στην κορυφή και είναι στατιστικά αδιάκριτες μεταξύ τους: ένα wiki ομάδας στο 96,8%, η διάσταση στο 95,2% και ένας γράφος με ξεχωριστό κατάλογο στο 93,5%. Κάθε κατά ζεύγη σύγκριση μεταξύ τους δίνει το πολύ δύο στοιχεία προς κάθε κατεύθυνση, με p από 0,62 έως 1,00. Κοινό τους είναι ότι καθεμία δηλώνει ποιος κατέχει μια έννοια, πώς λύνονται οι ανταγωνιστικές εγγραφές και ποιος μπορεί να διαβάσει τι. Το πού βρίσκονται αυτές οι πληροφορίες δεν φαίνεται να μετράει.

Οι τρεις αναπαραστάσεις χωρίς αυτές βρίσκονται είκοσι έως σαράντα μονάδες χαμηλότερα. Το χάσμα δεν κατανέμεται ομοιόμορφα: απαντούν εξίσου καλά στα ερωτήματα για το παρόν και για ό,τι δεν έχει καταγραφεί, και αποτυγχάνουν στα ερωτήματα που προκύπτουν μόνο επειδή πολλές ομάδες γράφουν στο ίδιο μέρος.

Ανά οικογένεια ερωτημάτων

Η διαφορά συγκεντρώνεται στις συγκρούσεις. Στο ερώτημα ποια από δύο ενεργές εγγραφές ισχύει όταν δύο ομάδες διαφωνούν, οι αναπαραστάσεις με κανόνα ιδιοκτησίας απαντούν σωστά σε 92% έως 100%, ενώ όσες δεν τον έχουν σε 33% έως 42%, και δεν αποτυγχάνουν με άρνηση. Παίρνουν το νούμερο της άλλης ομάδας και το παρουσιάζουν ως εταιρικό.

Αφαίρεση των πεδίων διακυβέρνησης, με έλεγχο

Το σκέλος F είναι η διάσταση χωρίς κάτοχο έννοιας, υπεύθυνο ρόλο, πολιτική σύγκρουσης και λίστα πρόσβασης. Η ιστορική οικογένεια είναι ο έλεγχος: τα πεδία αυτά δεν σχετίζονται με το τι ίσχυε σε μια ημερομηνία, άρα η αφαίρεσή τους δεν πρέπει να αλλάζει τίποτα εκεί.

Ο έλεγχος κρατά ακριβώς: η ιστορική ακρίβεια είναι 100% με και χωρίς τα πεδία διακυβέρνησης. Και οι τρεις οικογένειες-στόχοι πέφτουν, εντονότερα στις συγκρούσεις, από 100% σε 33%. Με έξι στοιχεία στην οικογένεια αυτή η αντιπαραβολή από μόνη της δεν φτάνει το συμβατικό κατώφλι, αλλά η σύγκριση σε όλο τον πίνακα το φτάνει, με p = 0,016.

Έλεγχος ότι ο αντίπαλος δεν έγινε αχυράνθρωπος

Τα σκέλη C και F αφαιρούν τις ίδιες κλάσεις πεδίων με δύο διαφορετικούς τρόπους: το C επανυλοποιώντας τη μορφή ενός αντιπάλου, το F διαγράφοντας πεδία από τη διάσταση. Αν η επανυλοποίηση ήταν άδικη, το C θα βρισκόταν πολύ χαμηλότερα από το F. Δεν είναι: 77,4% έναντι 74,2%, πέντε στοιχεία καλύτερα και έξι χειρότερα, p = 1,00. Τα δύο συμφωνούν, και αυτό είναι το διαθέσιμο εδώ τεκμήριο ότι η μορφή του αντιπάλου αποδόθηκε πιστά.

Τι επιτρέπεται να περάσει το σύνορο μιας ομάδας

Πέντε περιορισμένες εγγραφές, έξι ομάδες που ζητούν, 30 αποφάσεις αποκάλυψης ανά αναπαράσταση ανά επανάληψη. Τα μισθολογικά κλιμάκια, η δικαστική διαφορά και οι συζητήσεις εξαγοράς μετρούν ως κρίσιμα αν δοθούν σε ομάδα που δεν δικαιούται να τα διαβάσει.

Αυτό είναι το πιο κοφτερό αποτέλεσμα της μελέτης. Κάθε αναπαράσταση με κανόνες πρόσβασης ήταν άψογη: 100% ακρίβεια, 100% ανάκληση, καμία υπερ-αποκάλυψη σε 60 αποφάσεις, είτε οι κανόνες βρίσκονταν σε σελίδα wiki, είτε σε κατάλογο, είτε σε πεδίο. Ο διτεμπορικός γράφος, που φέρει χρόνο και προέλευση αλλά όχι λίστα πρόσβασης, έκανε δύο κρίσιμες υπερ-αποκαλύψεις και αρνήθηκε το 41% όσων δικαιούνταν να δει κάθε ομάδα. Σφάλλει ταυτόχρονα και προς τις δύο κατευθύνσεις, που είναι το χαρακτηριστικό σφάλμα της εικασίας.

Μια ομάδα αναδιατυπώνει την εγγραφή άλλης

Φτάνουν πέντε ειδήσεις, καθεμία από ομάδα που αναθεωρεί κάτι που είχε καταγράψει άλλη ομάδα. Η προηγούμενη εγγραφή πρέπει να επιβιώσει και η καταχώριση της άλλης ομάδας δεν πρέπει να απορριφθεί.

Κάθε αναπαράσταση παρήγαγε τη σωστή νέα τιμή, την κατέγραψε στη σωστή ομάδα και δήλωσε ότι διατήρησε το ιστορικό. Το wiki δεν μπόρεσε να ονομάσει την εγγραφή που αντικαθιστούσε σε κανένα σενάριο, επειδή οι καταχωρίσεις του δεν έχουν αναγνωριστικά, ενώ ο γράφος και η διάσταση την ονόμασαν κάθε φορά. Πρόκειται για ιδιότητα της ύπαρξης αναγνωριστικών και όχι της συλλογιστικής, και είναι το μοναδικό σημείο της μελέτης όπου ο πεζός λόγος δεν έχει τρόπο να εκφράσει το ζητούμενο.

Συμπέρασμα

Ο ισχυρισμός που η μελέτη ξεκίνησε να ελέγξει ήταν ότι η διακυβέρνηση ανήκει μέσα στην εγγραφή μνήμης και όχι σε ένα διπλανό στρώμα. Τα δεδομένα δεν τον στηρίζουν: οι δύο διατάξεις είναι αδιάκριτες, όπως και ένα καλοσυντηρημένο wiki. Αυτό που τα δεδομένα στηρίζουν αφορά την κατηγορία και όχι εμάς. Μια μνήμη που φέρει διαστήματα ισχύος και προέλευση αλλά καμία ιδιοκτησία, κανέναν κανόνα σύγκρουσης και καμία λίστα πρόσβασης στερείται της κλάσης πεδίων που κρίνει τα περισσότερα ερωτήματα που πράγματι τίθενται σε μια κοινή μνήμη, και η προσθήκη της αξίζει δεκαέξι μονάδες και δύο αποτραπείσες διαρροές. Αυτό είναι εύρημα για όποιον το τυποποιήσει, όχι επιχείρημα υπέρ μιας υλοποίησης.

Δύο σφάλματα, ένα πριν την εκτέλεση και ένα κατά τη διάρκειά της

Η μετρική προέλευσης αρχικά δεχόταν μόνο το αναγνωριστικό του εγγράφου, κάτι που θα τιμωρούσε τα σκέλη που φέρουν και αναγνωριστικά εγγραφών επειδή παραπέμπουν στην εγγραφή. Ήταν το ίδιο σφάλμα που βρέθηκε στην προηγούμενη μελέτη και εδώ διορθώθηκε πριν από την πρώτη κλήση. Κατά την εκτέλεση διαπιστώθηκε ότι τρία από τα πέντε ιστορικά στοιχεία ζητούσαν αριθμό έκδοσης, πεδίο που έχουν μόνο ορισμένες αναπαραστάσεις: η οικογένεια μετρούσε ποια σκέλη έχουν μετρητή εκδόσεων αντί για ποια μπορούν να πουν τι ίσχυε σε μια ημερομηνία. Τα στοιχεία αναδιατυπώθηκαν ώστε να ζητούν το ισχύον περιεχόμενο, προστέθηκε κανόνας αντιστοίχισης που απορρίπτει απάντηση με τη μεταγενέστερη διατύπωση, και η οικογένεια ξανατρέχτηκε και στα έξι σκέλη. Και οι δύο εκτελέσεις δημοσιεύονται και η ανάλυση χρησιμοποιεί τη διορθωμένη.

Τι δεν δείχνει αυτό

Ένας συνταγμένος οργανισμός 30 εγγραφών, ένα μοντέλο, εργαλεία απενεργοποιημένα και η ανάκτηση εξαιρεμένη, που είναι το συστατικό το οποίο αρκετά από τα μοντελοποιημένα προϊόντα θεωρούν κύρια συνεισφορά τους. Οι μορφές των αντιπάλων είναι επανυλοποιήσεις από δημόσια τεκμηρίωση και μπορεί να μην ταιριάζουν με τρέχουσα έκδοση. Οι απαντήσεις αναφοράς προέρχονται από τον ίδιο πίνακα που δείχνουν τα σκέλη, οπότε μετριέται η ορθή εφαρμογή δοσμένων εγγραφών και όχι η ανακάλυψη του τι ισχύει σε έναν οργανισμό. Ο κανόνας σύγκρουσης είναι δικός μας. Τριάντα ένα απαντήσιμα στοιχεία σε οικογένειες των τεσσάρων έως έξι είναι μικρό δείγμα, και δεν εφαρμόζεται διόρθωση για πολλαπλές συγκρίσεις.

Υλικό

Το όργανο δημοσιεύεται πλήρες. Το org.py περιέχει τον οργανισμό, κάθε εγγραφή με το διάστημα ισχύος, την ομάδα που την έγραψε και την πηγή της, και τη μηχανή αναφοράς. Το views.py παράγει και τις έξι αναπαραστάσεις από αυτόν τον έναν πίνακα και περιέχει τον έλεγχο πληρότητας. Το items.py περιέχει τα 35 στοιχεία και τις δύο διαδρομές, το run.py τον εκτελεστή και τη βαθμολόγηση, το analyze.py τη στατιστική σε επίπεδο στοιχείου. Κάθε ακατέργαστη εκτέλεση δημοσιεύεται χωρίς επεξεργασία, μαζί με την αντικατεστημένη πρώτη εκτέλεση της ιστορικής οικογένειας: ο πίνακας, η διορθωμένη ιστορική οικογένεια, η διαδρομή αποκάλυψης και η διαδρομή αναδιατύπωσης.